Zoons Babette van Veen: Hoe Sebastiaan en Silvijn het verlies van vader Bas verwerken

De zoons Babette van Veen, Sebastiaan en Silvijn, staan na het onverwachte overlijden van hun vader Bas Westerweel voor een ingrijpende periode. De twee zoons, die inmiddels volwassen zijn, zoeken samen met hun 58-jarige moeder naar manieren om het plotselinge verlies een plek te geven.

Westerweel, voormalig presentator van beeldbepalende televisieprogramma’s als TopPop en Het Klokhuis, overleed op 62-jarige leeftijd in zijn slaap in zijn appartement in Enschede. De klap kwam hard aan binnen de familie, met name omdat hij kort daarvoor medisch was onderzocht en te horen had gekregen dat zijn gezondheidssituatie stabiel was.

Volwassen zoons in een nieuwe levensfase

Sebastiaan en Silvijn zijn de kinderen uit het huwelijk tussen Van Veen en Westerweel. Hoewel beide broers inmiddels volwassen zijn en hun eigen leven leiden, bracht het overlijden van hun vader het gezin juist weer dicht bij elkaar.

Van Veen liet weten dat het verwerken van dit verlies stap voor stap verloopt. De actrice gaf aan dat haar zoons zich zo goed en kwaad als het gaat door deze zware periode heen slaan, waarbij rust en samenzijn centraal staan.

Medische voorgeschiedenis van het gezin

Het overlijden van Westerweel volgde na een langere geschiedenis van hartklachten, waarbij hij meerdere malen ternauwernood aan de dood ontsnapte:

• In 2017 werd de presentator na een hartstilstand op het voetbalveld succesvol gereanimeerd door omstanders, waarna hij in het ziekenhuis vijf bypasses kreeg.
• Zeven jaar later raakte hij op een snelweg in België buiten bewustzijn en kwam zijn auto tegen de vangrail tot stilstand, wat leidde tot het preventief plaatsen van een interne defibrillator (ICD).
• Twee jaar na het incident op de snelweg overleed hij alsnog plotseling in zijn slaap.

Samenwerking binnen het gezin na zwaar verlies

Het verwerken van een plotseling overlijden kost veel energie en brengt een onbekende gezinssituatie met zich mee. Van Veen benadrukt dat tijd voor elkaar en tijd voor bezinning noodzakelijk zijn om deze fase door te komen.

Moeder en zoons richten zich gezamenlijk op de dagelijkse gang van zaken, waarbij het vasthouden aan elkaars nabijheid de belangrijkste basis vormt om de draad weer op te pakken.